آزمایش خون

آرمایش خون در آزمایشگاه دکتر مهدوی

آزمایشات خون

آزمایش خون یکی از رایج‌ترین آزمایش‌هایی است که ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی برای نظارت بر سلامت کلی شما یا کمک به تشخیص شرایط پزشکی از آن استفاده می‌کنند. ممکن است به عنوان بخشی از معاینه فیزیکی معمول یا به دلیل داشتن علائم خاصی آزمایش خون انجام دهید.

آزمایش خون چیست؟

آزمایش خون از آزمایشات پزشکی رایج است. ممکن است به عنوان بخشی از معاینه فیزیکی معمول یا به دلیل داشتن علائم خاصی آزمایش خون انجام دهید.

آزمایش‌های خون مختلفی وجود دارد. برخی از آزمایش‌ها بر روی سلول‌های خونی و پلاکت‌ها تمرکز دارند. برخی مواد موجود در خون شما مانند الکترولیت ها، پروتئین ها و هورمون ها را ارزیابی می کنند. برخی دیگر مواد معدنی خاصی را در خون شما اندازه گیری می کنند.

صرف نظر از اینکه چرا آزمایش خون انجام می دهید، مهم است که به یاد داشته باشید که آزمایش خون به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کمک می کند تا مشکلات سلامتی را تشخیص دهند. اما نتایج آزمایش خون، تشخیص نیستند. نتیجه غیر طبیعی آزمایش خون ممکن است به این معنی نباشد که شما یک بیماری جدی دارید.

چه زمانی باید آزمایش خون بدهم؟

خون شما نقش مهمی در سلامت کلی شما ایفا می کند و حاوی اطلاعات زیادی در مورد آنچه ممکن است در بدن شما می گذرد باشد. این یکی از دلایلی است که آزمایش خون یک آزمایش پزشکی رایج است. یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است آزمایش خون انجام دهد زیرا:

وقت آن است که بدن منظم شما را انجام دهید. در طول معاینه، ممکن است ارائه دهنده شما آزمایش خون را برای بررسی سلامت کلی شما تجویز کند. آنها ممکن است آزمایش خونی را درخواست کنند که بسیاری از قسمت‌های خون شما را ارزیابی می‌کند، مانند شمارش کامل خون (CBC)، پانل متابولیک پایه (BMP) یا یک پانل متابولیک جامع.

ارائه دهنده شما آزمایش های غربالگری را توصیه می کند. آزمایش های غربالگری قبل از بروز علائم انجام می شود. آنها ممکن است آزمایش های غربالگری را توصیه کنند اگر در معرض خطر ابتلا به برخی بیماری ها مانند سرطان هستید. به عنوان مثال، اگر در معرض خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر هستید، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است چندین آزمایش خون را برای ارزیابی این خطر تجویز کند.

شما احساس خوبی ندارید اگر علائم خاصی دارید، پزشک ممکن است آزمایش خون را برای تعیین علت ایجاد آنها تجویز کند. به عنوان مثال، اگر علائمی دارید که ممکن است نشانه بارداری شما باشد، پزشک شما آزمایش بارداری انجام می دهد. آزمایش خون به دنبال هورمون خاصی است که بدن شما تنها زمانی که باردار هستید تولید می کند.

شما یک وضعیت پزشکی دارید که زمانی اتفاق می افتد که ژن های خاصی تغییر می کنند (جهش می یابند). بسته به وضعیت شما، سلول های خونی و پلاکت ها ممکن است اطلاعاتی در مورد تغییرات خاص نشان دهند. درک اینکه کدام ژن تغییر کرده است ممکن است به ارائه دهنده شما کمک کند تا درمان شما را برنامه ریزی کند.

شما در حال دریافت درمان برای یک وضعیت پزشکی هستید. ارائه‌دهنده شما ممکن است از آزمایش خون منظم استفاده کند تا ببیند آیا درمان مؤثر است یا خیر.

شما ممکن است جهش های ژنتیکی خاصی را به ارث برده باشید که باعث ایجاد شرایط پزشکی می شود. ارائه دهنده شما ممکن است برای تجزیه و تحلیل ژنتیکی نمونه خون بگیرد تا بدانید در معرض خطر ابتلا به یک بیماری خاص هستید یا خیر.

آزمایش خون چه چیزی را نشان می دهد؟

در یک مفهوم گسترده، آزمایش خون تغییراتی را در بدن شما نشان می دهد. نتایج آزمایش خون تصویر کاملی را نشان نمی دهد. در عوض، آنها نوعی عکس فوری هستند. پس از دیدن آن عکس فوری، ارائه‌دهنده شما ممکن است آزمایش‌های خون دیگری را برای مشاهده نزدیک‌تر انجام دهد. در اینجا نگاهی اجمالی به آنچه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است با آزمایش خون ببیند آورده شده است:

آزمایش‌ها نشان می‌دهند که آیا خون شما همانطور که باید کار می‌کند یا خیر. به عنوان مثال، گلبول های قرمز خون شما اکسیژن را در سراسر بدن شما حمل می کنند. آزمایش خون ممکن است نشان دهد که سطح گلبول های قرمز پایین (کم خونی) دارید. اگر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی به سلول های شما زیر میکروسکوپ نگاه کنند، ممکن است ببینند گلبول های قرمز شما بزرگتر از حد طبیعی هستند یا شکل متفاوتی نسبت به گلبول های قرمز طبیعی دارند. این تفاوت ها ممکن است نشانه ای از اختلالات خونی یا سرطان خون باشد.

آنها نشان می دهند که آیا سطح طبیعی آنزیم ها و الکترولیت ها دارید یا خیر. آنزیم ها پروتئین هایی هستند که به سرعت بخشیدن به واکنش های شیمیایی که باعث ایجاد و تجزیه مواد در بدن شما می شود، کمک می کنند. الکترولیت ها چندین کار را انجام می دهند، مانند کمک به بدن در تنظیم واکنش های شیمیایی و حفظ تعادل بین مایعات داخل و خارج سلول ها.

رایج ترین آزمایشات خون کدامند؟

آزمایش‌های خون مختلفی وجود دارد. برخی از آزمایش‌ها – مانند آزمایش‌های شمارش کامل خون، پانل‌های متابولیک پایه، پانل‌های متابولیک کامل و پانل‌های الکترولیت – چندین عنصر مختلف را در خون شما به طور همزمان بررسی می‌کنند. سایر آزمایشات خون به دنبال عناصر بسیار خاصی در خون شما هستند.

آزمایش شمارش کامل خون (CBC) چه چیزی را نشان می دهد؟

این رایج ترین آزمایش خون است که شامل چندین آزمایش تخصصی است. تست های CBC:

گلبول های قرمز، گلبول های سفید و پلاکت های خود را بشمارید و اندازه بگیرید. آزمایش CBC شامل آزمایش هماتوکریت است که درصد گلبول های قرمز خون را اندازه گیری می کند.

سطح هموگلوبین خود را اندازه گیری کنید.

تغییرات اندازه و حجم گلبول های قرمز را با آزمایش خون RDW اندازه گیری کنید (RDW مخفف “عرض توزیع گلبول های قرمز” است).

اندازه متوسط گلبول های قرمز خون خود را با آزمایش حجم متوسط بدن (MCV) اندازه گیری کنید.

پانل متابولیک پایه چه چیزی را نشان می دهد؟

یک پانل متابولیک پایه (BMP) چندین ماده را در خون شما اندازه گیری می کند. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از BMP برای ارزیابی کلی شما استفاده می کنند سلامت و غربالگری یا نظارت بر مسائل بهداشتی. یک BMP ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آزمایش گلوکز خون: غربالگری دیابت

آزمایش خون کلسیم: بررسی می کند تا مطمئن شود که سطح مناسبی از کلسیم دارید، ماده معدنی که به بسیاری از عملکردهای بدن شما کمک می کند.

آزمایش نیتروژن اوره خون (BUN): مقدار اوره، یک ماده زائد را که از کلیه های شما عبور می کند، اندازه گیری می کند. آزمایشات BUN میزان نیتروژن اوره را در کلیه های شما نشان می دهد.

تست کراتین کیناز (CK): مواد زائدی را که عضلات شما تولید می کنند را بررسی می کند. سطوح بالای CK ممکن است نشانه ای از آسیب دیدگی یا آسیب دیدگی عضلات باشد.

سطوح سدیم

آزمایش خون CO2: میزان بی کربنات در خون شما را اندازه گیری می کند. این آزمایش دی اکسید کربن را تشخیص می دهد.

آزمایش پتاسیم سرم: سطح پتاسیم را اندازه گیری می کند. پتاسیم از عملکرد قلب، اعصاب و عضلات و متابولیسم شما پشتیبانی می کند.

آزمایش خون کلرید: کلرید را بررسی می کند، الکترولیتی که به حفظ تعادل مایعات و اسیدهای بدن کمک می کند.

آزمایش خون گلوبولین: میزان تولید این پروتئین توسط کبد را اندازه گیری می کند.

یک پانل متابولیک جامع چه چیزی را نشان می دهد؟

پانل های متابولیک جامع (CMP) شامل تمام آزمایشات خونی است که به عنوان بخشی از پانل متابولیک پایه انجام می شود. آزمایشات خون اضافی عبارتند از:

آزمایش خون آلبومین: آلبومین پروتئینی در پلاسمای خون شما است. این آزمایش عملکرد کلیه و کبد را بررسی می کند.

آلانین ترانس آمیناز (ALT): ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از این آزمایش برای ارزیابی سلامت کبد استفاده می کنند.

آلکالین فسفاتاز (ALP): سطوح بالای این آنزیم ممکن است نشان دهنده بیماری کبد یا برخی اختلالات استخوانی باشد.

سطح آمونیاک: آزمایش خون میزان آمونیاک را در خون شما نشان می دهد. سطوح بالای آمونیاک ممکن است نشانه آسیب کبد و کلیه باشد.

آزمایش خون بیلی روبین: بیلی روبین ماده ای در صفرای کبد شما است. صفرای بیش از حد در خون شما ممکن است نشانه مشکلات کبدی باشد.

آسپارتات ترانسفراز: گاهی اوقات AST نامیده می شود، این آزمایش میزان آنزیم آسپارتات ترانسفراز در خون شما را اندازه گیری می کند. ارائه دهندگان از این آزمایش برای ارزیابی سلامت کبد استفاده می کنند.

پانل الکترولیت چه چیزی را نشان می دهد؟

الکترولیت ها مواد معدنی در خون شما هستند. عدم تعادل در الکترولیت ها ممکن است نشانه مشکلات قلب، کلیه ها یا ریه های شما باشد. یک پانل الکترولیت شامل تمام تست های الکترولیت در BMP و CMP است. سطوح الکترولیت اضافی آزمایش شده شامل منیزیم و شکاف آنیونی است. منیزیم از مغز، قلب و عضلات شما پشتیبانی می کند. آزمایش شکاف آنیونی تعادل اسید-باز را در خون شما بررسی می کند.

ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از چه آزمایش های خونی برای کمک به تشخیص شرایط خاص استفاده می کنند؟

در حالی که آزمایش‌های پانل خون و الکترولیت‌های مختلف اطلاعات زیادی را ارائه می‌دهند، آزمایش‌های خونی مخصوص بیماری وجود دارد که به ارائه‌دهندگان در تشخیص و درمان شرایط خاص کمک می‌کند.

آلرژی

آزمایش خون آلرژی خون شما را برای افزایش سطح آنتی بادی های ایمونوگلوبولین E (IgE) بررسی می کند. این آزمایش می تواند به تشخیص حساسیت به غذاها، حیوانات خانگی، گرده گل یا سایر مواد تحریک کننده کمک کند.

بیماری های خود ایمنی

بیماری‌های خودایمنی زمانی اتفاق می‌افتند که سیستم ایمنی بدن به‌جای محافظت از بدن در برابر عوامل مزاحم مانند ویروس‌ها، انگل‌ها و سرطان به طور تصادفی به بدن شما حمله می‌کند. ارائه دهنده شما ممکن است آزمایش های خون زیر را سفارش دهد:

تست آنتی بادی ضد هسته ای: آنتی بادی های ضد هسته ای (ANA) آنتی بادی هایی هستند که به اشتباه به سیستم ایمنی بدن شما حمله می کنند. مقادیر زیاد ANA در خون شما ممکن است نشانه ای از برخی اختلالات خود ایمنی باشد.

آزمایش خون مکمل CE: ارائه دهندگان ممکن است از این آزمایش برای تشخیص و نظارت بر اختلالات خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس استفاده کنند.

تست پروتئین واکنشی C (CRP): کبد شما این پروتئین را می سازد و آزاد می کند. سطوح بالای پروتئین واکنشی C ممکن است نشانه ای از شرایط التهابی، از جمله برخی بیماری های خود ایمنی باشد.

سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR): آزمایشات ESR به تشخیص التهاب کمک می کند.

اسمیر خون محیطی (PBS): این تکنیکی است که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی برای بررسی گلبول های قرمز و سفید خون و پلاکت های شما در زیر میکروسکوپ استفاده می کنند.

سرطان/اختلالات خونی غیرسرطانی

ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است از چندین آزمایش مختلف برای تشخیص و درمان سرطان، سرطان خون و اختلالات خونی غیرسرطانی استفاده کنند.

آزمایش خون سرطان

آزمایش‌های خون برای سرطان به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شوند – شمارش کامل خون، نشانگرهای تومور، آزمایش پروتئین خون و آزمایش‌های تومور در گردش. CBC، نشانگرهای تومور و آزمایش‌های تومور در گردش ممکن است به شناسایی برخی تومورهای جامد کمک کنند. وجود خون در مدفوع (مدفوع) یا ادرار (ادرار) نیز ممکن است نشانه سرطان باشد.

شمارش کامل خون (CBC)

CBC سطح گلبول های قرمز و سفید و پلاکت ها را اندازه گیری می کند. بالا یا پایین بودن غیرطبیعی سطح گلبول یا پلاکت خون ممکن است نشانه برخی از انواع سرطان باشد.

تومور مارکرها

تومور مارکرها موادی هستند که توسط سلول های سرطانی یا سلول های طبیعی بدن شما در پاسخ به سرطان ساخته می شوند. آزمایش خون نشانگر تومور شامل موارد زیر است:

• آلفا فتوپروتئین (AFP) برای سرطان کبد.
• آزمایش خون CA-125 برای سرطان تخمدان.
• کلسی تونین برای سرطان تیروئید
• آنتی ژن های سرطانی 15-3 و 27-29 برای سرطان سینه.
• آنتی ژن کارسینومبریونیک (CEA) برای طیف وسیعی از سرطان ها.
• گنادوتروپین جفتی انسانی (HCG) برای سرطان بیضه و سرطان تخمدان.
• آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) برای سرطان پروستات.

تست تومور در گردش

آزمایش تومور در گردش یک مجدد است  آزمایش خون نسبتاً جدید برای سرطان این آزمایش به دنبال سلول های سرطانی است که از تومور جدا شده و وارد جریان خون شما شده اند. در حال حاضر، می تواند به نظارت بر انواع خاصی از سرطان، مانند سرطان سینه، پروستات و کولورکتال کمک کند. دانشمندان هنوز در حال توسعه این فناوری هستند.

سایر آزمایشات خون

ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است از آزمایش های مشابهی برای تشخیص سرطان خون یا اختلالات خونی غیرسرطانی استفاده کنند:

تست D-dimer: ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از این آزمایش برای تشخیص اختلالات لخته شدن خون استفاده می کنند.

تست فیبرینوژن: فیبرینوژن پروتئینی است که به لخته شدن خون کمک می کند.

زنجیره سبک آزاد کاپا یا لامبدا: این آزمایش سطوح بالای پروتئین را در پلاسمای خون شما تشخیص می دهد. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است از این آزمایش برای تشخیص آمیلوئیدوز، که یک اختلال خونی غیرسرطانی است، یا برای تشخیص سرطان های خون مانند مولتیپل میلوما استفاده کنند.

آزمایش زمان پروترومبین (PTT): ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است از این آزمایش برای تشخیص اختلالات لخته شدن خون استفاده کنند.

شمارش رتیکولوسیت: این آزمایش بررسی می کند که آیا مغز استخوان شما به اندازه کافی گلبول های قرمز سالم تولید می کند یا خیر.

برخی از آزمایشات خون شامل ارائه نمونه خون نمی شود، مانند:

آزمایش خون مخفی مدفوع (FOBT): FOBT ها سرطان کولورکتال را با جستجوی خون در مدفوع (مدفوع) بررسی می کنند.

تجزیه و تحلیل ادرار: ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است از این آزمایش برای تشخیص سلول های خونی در ادرار (ادرار) شما استفاده کنند.

اختلالات سیستم غدد درون ریز

سیستم غدد درون ریز شما از اندام هایی به نام غدد ساخته شده است. غدد هورمون تولید می کنند. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است از آزمایش خون برای تشخیص شرایطی که بر بخش هایی از سیستم غدد درون ریز شما تأثیر می گذارد استفاده کنند. آزمایشات خون رایج عبارتند از:

آزمایش گلوکز خون: این آزمایش سطح گلوکز خون شما را اندازه گیری می کند. برای تشخیص دیابت استفاده می شود. آزمایش خون دیگر دیابت A1C است که قند خون را در طول زمان اندازه گیری می کند.

آزمایش هورمون محرک تیروئید (TSH): چندین آزمایش خون برای تشخیص اختلالات تیروئید وجود دارد.

آزمایش خون پانکراس: لوزالمعده شما آنزیم تولید می کند. این آزمایش ها سطح لیپاز و آمیلاز را بررسی می کنند.

بیماری قلبی

برخی از آزمایش‌های خون خطر ابتلا به بیماری قلبی را ارزیابی می‌کنند:

آزمایش‌های خون قلبی: اگر در معرض خطر حمله قلبی یا ابتلا به بیماری قلبی هستید، ممکن است پزشک شما این آزمایش‌ها را تجویز کند.

آزمایش گاز خون شریانی (ABG): این آزمایش سطح اکسیژن و سطح دی اکسید کربن را از جمله موارد دیگر اندازه گیری می کند. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ممکن است این آزمایش را برای تشخیص نارسایی حاد قلبی و ایست قلبی انجام دهند.

آزمایش خون تخصصی

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است آزمایش های خون تخصصی را توصیه کند، از جمله:

سطح آمونیاک: آزمایش خون میزان آمونیاک را در خون شما نشان می دهد. سطوح بالای آمونیاک ممکن است نشانه آسیب کبد و کلیه باشد.

محتوای الکل خون (BAC): این آزمایش میزان الکل موجود در سیستم شما را اندازه گیری می کند.

فریتین: اگر آزمایشات CBC نشان دهد که آهن کافی ندارید، ممکن است آزمایش فریتین انجام دهید.

چه زمانی باید آزمایش خون بدهم؟

این به وضعیت شما و سلامت کلی شما بستگی دارد. اکثر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی معاینات فیزیکی سالانه را توصیه می کنند که ممکن است شامل آزمایش کامل شمارش خون باشد. به طور کلی، ارائه دهندگان تست هایی را بر اساس آنچه در مورد شما می دانند توصیه می کنند. برای مثال، اگر اضافه وزن (شاخص توده بدنی یا BMI بالای 25) یا چاقی (BMI بیشتر از 30) دارید، ممکن است آزمایش‌های منظم قند خون را توصیه کنند.

برای آماده شدن برای آزمایش خون چه باید بکنم؟

این بستگی به نوع آزمایشی دارد که انجام می دهید. به عنوان مثال، برخی از آزمایشات خون مستلزم ناشتا بودن چندین ساعت قبل از انجام آزمایش هستند. ممکن است از شما خواسته شود که به غیر از چند جرعه آب هیچ مایعی ننوشید. اکثر آزمایش‌های خون نیازی به ناشتا بودن ندارند، اما بهتر است قبل از آزمایش خون از پزشک خود بپرسید که از چه چیزی اجتناب کنید. سایر مراحل ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اگر قبل از آزمایش خون نیازی به ناشتا بودن ندارید و می توانید آب بنوشید، سعی کنید قبل از آزمایش تا آنجا که می توانید آب بنوشید. هیدراته بودن مناسب ممکن است دریافت خون را برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی آسان تر کند.

برای بازوهای خود از مرطوب کننده استفاده کنید. ممکن است وارد کردن سوزن و دریافت خون را برای ارائه دهنده شما آسان تر کند.

فشار خون خود را درست قبل از آزمایش خون با انجام برخی ورزش های ملایم در حالی که منتظر هستید برای آزمایش خود فراخوانی کنید، افزایش دهید.

در طول آزمایش خون چه اتفاقی می افتد؟

فلبوتومیست ها – ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی با آموزش ویژه در خون گیری – آزمایش خون را انجام می دهند. در طول فرآیند آزمایش خون:

روی یک صندلی با یک تکیه گاه می نشینید تا بتوانید دست خود را جلوی خود دراز کنید.

اگر پیراهن آستین بلند می پوشید، آستین خود را از جلوی آرنج خود بالا می زنید.

فلبوتومیست یک مایع ضد عفونی کننده را در خم بازوی شما (در طرف دیگر آرنج) پاک می کند و یک نوار الاستیک را دور بازوی شما (بالای آرنج) قرار می دهد.

آنها ممکن است از شما بخواهند که برای تشویق جریان خون مشتی بسازید.

آنها یک سوزن را به بازوی شما وارد می کنند. این معمولا خیلی سریع اتفاق می افتد. ممکن است احساس کنید که سوزن وارد پوست شما می شود. به این عمل رگ‌گیری می‌گویند.

خون به داخل لوله ای می ریزد که مهر و موم شده و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود. فلبوتومیست ممکن است نیاز به گرفتن چندین نمونه از خون شما داشته باشد، بسته به آزمایش خونی که ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما دستور داده است.

هنگامی که فلبوتومیست به دست آورد  خون کافی، نوار کششی که دور بازوی شما بسته شده است را از بین می‌برند و سوزن را برمی‌دارند.

سپس، روی ناحیه ای که سوزن وارد پوست شما شده است، بانداژ می بندند.

آیا روش های مختلفی برای انجام آزمایش خون وجود دارد؟

تمام آزمایشات خون شامل گرفتن نمونه خون است. رگ گیری (از ورید) رایج ترین روش است. سایر رویه ها عبارتند از:

چوب انگشت: ارائه دهنده شما با سوزن یکی از انگشتانتان را می‌خرد تا مقدار کمی خون جمع‌آوری کند. نمونه خون روی یک نوار کاغذ مخصوص ذخیره می شود که برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود.

چوب پاشنه پا: همه نوزادانی که در ایالات متحده به دنیا می‌آیند، آزمایش خون می‌دهند و با سوزن پاشنه پا برای گرفتن نمونه خون، آزمایش خون می‌دهند.

آزمایش گاز خون شریانی: در این آزمایش، ارائه دهندگان به جای ورید، از یکی از شریان های شما خون می گیرند.

در طول آزمایش خون چه مقدار خون گرفته می شود؟

این بستگی به نوع آزمایش خون دارد. به طور متوسط، یک آزمایش شمارش کامل خون (CBC) ممکن است به 30 میلی لیتر (میلی لیتر) خون نیاز داشته باشد. ممکن است خون زیادی به نظر برسد، به خصوص اگر جریان خون خود را در چندین لوله نمونه تماشا کنید. اما اینطور نیست – یک فرد بالغ متوسط 4500 تا 5700 میلی لیتر خون در بدن خود دارد.

آیا آزمایش خون درد دارد؟

آنها می توانند بسته به نوع آزمایش خون شما. مهم است که به یاد داشته باشید که فلبوتومیست ها در مورد چگونگی گرفتن نمونه خون به سرعت و بدون ایجاد درد آموزش می بینند.

گفته می‌شود، آزمایش‌هایی که از شریان خون می‌گیرند بیشتر از آزمایش‌هایی که از ورید خون می‌گیرند، درد دارند. و با رگ‌گیری، اگر فلبوتومیست در وارد کردن سوزن در رگ شما مشکل داشته باشد، گرفتن خون از ورید ممکن است کمی درد داشته باشد. در صورت داشتن هر گونه ناراحتی به فلبوتومیست خود اطلاع دهید. آنها راه های مختلفی را برای به دست آوردن نمونه خون شما امتحان خواهند کرد.

من همیشه نگران انجام آزمایش خون هستم. برای آرامش چیکار کنم؟

بسیاری از افراد در مورد آزمایش خون احساس اضطراب می کنند. برخی از راه های مقابله عبارتند از:

درک اینکه چرا آزمایش خون خاصی انجام می دهید.

هنگامی که سوزن به بازوی شما می رود، نفس عمیق بکشید.

به دور نگاه کنید تا نبینید که سوزن وارد بازوی شما شده است.

یافتن راهی برای منحرف کردن حواس‌تان، مانند شمردن بی‌صدا تا 10.

بعد از آزمایش خون من چه اتفاقی می افتد؟

پزشک شما یک بانداژ را روی نقطه ای که سوزن وارد کرده است قرار می دهد. بسته به آزمایش خون، ممکن است قبل از ایستادن و خروج یک دقیقه یا بیشتر به شما توصیه کند که استراحت کنید.

چه زمانی از نتایج آزمایش خود مطلع خواهم شد؟

این بستگی به آزمایش خون و ترجیحات ارائه دهنده شما دارد. ارائه دهنده شما احتمالاً نحوه دریافت نتایج را توضیح خواهد داد. برخی از نتایج آزمایش خون در عرض چند ساعت در دسترس هستند. برخی دیگر، مانند نتایج آزمایش ژنتیک، معمولاً بیشتر طول می کشد.

برخی از سازمان های مراقبت های بهداشتی دسترسی آنلاین به نتایج آزمایش را ارائه می دهند. اما ممکن است ارائه دهنده شما ترجیح دهد نتایج شما را در یک مکالمه تلفنی یا حضوری در میان بگذارد.

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی من می خواهد در مورد نتایج آزمایش من با من صحبت کند. آیا این بدان معنی است که چیزی اشتباه است؟

لازم نیست. اگر آزمایشات شما بخشی از معاینه پزشکی معمول شما بود، ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما بخواهد نتایج را با شما بررسی کند. آنها ممکن است توصیه هایی در مورد راه هایی داشته باشند که می توانید سلامت خود را بهبود بخشید. اگر برای یک بیماری پزشکی تحت درمان قرار گرفته‌اید، ممکن است ارائه‌دهنده شما بخواهد نتایج آزمایش شما را به تفصیل مورد بحث قرار دهد و نتایج را در چارچوب قرار دهد.